Fenicja ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna (1.1) starożytna kraina wschodniego wybrzeża Morza Śródziemnego, obejmująca tereny dzisiejszego Libanu i zachodniej części Syrii;
(1.1)
(1.1) Libańczycy chętnie odwołują się do tradycji historycznych starożytnej Fenicji.
fenicki , Fenicjanin , Fenicjanka fenicki
< → purpurowy, od związków handlowych (handel purpurową tkaniną) Grecji z FenicjąMarcin Majewski, Język fenicki – brat bliźniak hebrajskiego?, s. 1, 2; dostęp: 3 listopada 2018.. Niektórzy kojarzą też nazwę z egipskim terminem fnhw.
angielski: (1.1) Phoenicia arabski: (1.1) فينيقيا azerski: (1.1) Finikiya baskijski: (1.1) Fenizia białoruski: (1.1) Фінікія bośniacki: (1.1) Fenicija bułgarski: (1.1) Финикия czeski: (1.1) Fénicie duński: (1.1) Fønikien fiński: (1.1) Foinikia francuski: (1.1) Phénicie hiszpański: (1.1) Fenicia interlingua: (1.1) Phenicia japoński: (1.1) フェニキア niemiecki: (1.1) Phönizien nowogrecki: (1.1) Φοινίκη ormiański: (1.1) Փյունիկիա portugalski: (1.1) Fenícia rosyjski: (1.1) Финикия słowacki: (1.1) Fenícia tajski: (1.1) ฟินิเชีย turecki: (1.1) Fenike ukraiński: (1.1) Фінікія węgierski: (1.1) Fönícia