premedytacja ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) obmyślenie planu działania (1.2) dokładne obmyślenie planu przestępstwaSłownik wyrazów obcych PWN; redaktor naukowy: doc. dr Jan Tokarski 1970 s. 598
(1) Słownik poprawnej polszczyzny PW; redaktor naczelny: Witold Doroszewski 1973 Warszawa s. 567
(1.1) Koleżanka z premedytacją namalowała mu świństwa w zeszycie od religii. (1.2) 23-latka z Gdańska uduszona z premedytacją.23-latka z Gdańska uduszona z premedytacją
(1) działać z premedytacją • robić coś z premedytacją • morderstwo z premedytacją
→ myślenie zawczasu
angielski: (1.1) premeditation; (1.2) premeditation arabski: (1.1) تصميم francuski: (1.1) préméditation ; (1.2) préméditation