pestka ()
,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) wewnętrzna część owocu typu pestkowca, zbudowana z twardego endokarpu obrastającego prawdziwe nasiono (1.2) każde nasiono, zwykle niejadalne, w owocu przeznaczonym do konsumpcji (1.3) coś błahego lub łatwego do wykonania (1.4) strzelectwo nabójBarbara Bajek, Mrzeżyno – dwie oddzielne krainy?, „Okolice. Rocznik Etnologiczny”, t. 9/2011, s. 273.Monika Sobolewska, Słownictwo z zakresu strzelectwa sportowego w polszczyźnie współczesnej – wybrane zagadnienia, w: Socjolekt, idiolekt, idiostyl. Historia i współczesność pod red. Urszuli Sokólskiej, Uniwersytet w Białymstoku, Białystok 2017, s. 334.
(1.1-2)
(1.3) drobnostka, drobiazg
pestczak , pestkowiec , pestkówka , pestkowanie , wypestkowanie , pestkownica pesteczka pestkować , wypestkować pestkowy
zalać się w pestkę • zalany w pestkę
< ; wtórna grupa samogłoskowa -st- wykształciła się prawdopodobnie pod wpływem , mającego dawniej to samo znaczenie
angielski: (1.1) drupe, stone; (1.2) pip (w jabłkach, gruszkach), seed (w dyniach, winogronach, truskawkach, poziomkach, słonecznikach), stone (w brzoskwiniach, morelach, czereśniach, śliwkach, wiśniach); (1.3) breeze, piece of cake bułgarski: (1.1) костилка czeski: (1.?) pecka duński: (1.1) kerne , sten ; (1.2) kerne esperanto: (1.1) kerno francuski: (1.2) noyau hiszpański: (1.1) pepita , hueso kazachski: (1.2) дәнек niemiecki: (1.1) Kern nowogrecki: (1.?) κουκούτσι rosyjski: (1.1) косточка ; (1.2) косточка ; (1.3) мелочь wilamowski: (1.?) kan , kān , kaon