__TOC__ fyr ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) latarnia morska (1.2) kocioł (spalający paliwo) (1.3) ogień rzeczownik, rodzaj wspólny (2.1) młody mężczyzna, młodzieniec, facet (2.2) sosna (2.3) drewno sosny
(3.1) = fyre
(1) et fyr, fyret, fyr, fyrene (2.1) en fyr, fyren, fyre, fyrene (2.2) en fyr, fyren, fyrer, fyrerne (2.3) (en) fyr, fyren,
(1.1) Fyrets lys kan nu ses af skibe på en afstand af 40 km. → Światło latarni jest teraz widoczne dla statków w odległości 40 km. (2.1) Fyren lånte femogfirs kroner af mig og forsvandt. → Facet pożyczył ode mnie osiemdziesiąt pięć koron i zniknął.
(1.1) fyrtårn (2.3) fyrretræ
(1.1) tårn (2.1) mand (2.2) træ (2.3) træ
fyre
(1) (2.1)
fyr ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) ogień przysłówek (2.1) dalej
fyr ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) latarnia morska (1.2) ogień (w palenisku) (1.3) ogień (z broni palnej) (1.4) (równy) facet, koleś, gość rzeczownik, rodzaj nijaki (2.1) psikus, kawał, figiel liczebnik (3.1) (szczególnie w wyliczankach) wariant do fyra → cztery
(1) en fyr, fyren, fyrar, fyrarna (2.1) ett fyr,
(1.2) sätta fyr på brasan → podpalić ognisko (1.3) ge fyr! → ognia! (1.4) en glad fyr → wesoły chłopak
(1.1) fyrtorn, fyrbåk (1.2) eld, brasa (1.3) eldgivning, beskjutning (1.4) prick, kurre, jeppe, prisse, tjomme, snubbe (2.1) spratt, upptåg, rackartyg, fuffens
(1.1-3) fyra
złożenie rzeczownikowe fyrverkeri • blixtfyr, blänkfyr, ensfyr, hamnfyr, ledfyr, radiofyr, trafikfyr fraza rzeczownikowa fyr och flamma