poszlaka () ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) fakt nieudowodniony, który jednak przemawia za określoną interpretacją czegoś (1.2) niebezpośredni dowód na uwikłanie, winę, itp.
(1.1-2)
(1.1) Po obu stronach szeregu domów stały garaże, więc do ogrodów można się było dostać tylko przez domy. To jeszcze nie był dowód, ale silna poszlaka. (1.1) Tak też uważał Sąd Apelacyjny, do którego odwołał się mecenas Paschalski. Uznano, że poszlaki były wątłe i niepewne, zwłaszcza podobieństwo papieru i sznurka.
(1.1) przesłanka, ślad, objaw, oznaka, przejaw, symptom
poszlakowy
angielski: (1.1) circumstantial evidence, indirect evidence, trace, indication, presumptive evidence francuski: (1.1) indice hiszpański: (1.1) indicio niemiecki: (1.1) Indiz, Spur rosyjski: (1.1) улика włoski: (1.1) indizio , traccia