idiota () , ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub żeński (1.1) człowiek głupi, tępak (1.2) człowiek upośledzony umysłowo w stopniu znacznym
(1.1-2) w rodzaju męskim w rodzaju żeńskim
(1.1) Ten idiota myśli, że skoro są jego urodziny, to może jeździć po pijanemu po mieście! (1.2) Jako idiotę dawniej klasyfikowano człowieka z IQ w przedziale: 20-34.
(1.1) baran, bałwan, bęcwał, głupiec, głupek, cymbał, debil, dureń, imbecyl, jełop, kretyn, matoł, młotek, tępak, tuman, osioł, palant, przygłup, psychol, porąbaniec, półgłówek, barania / kapuściana głowa, zakuta pała (1.2) mente captus
idiotyczność , idiotyzm , idioctwo , idiocenie , zidiocenie idiotka idiocieć , zidiocieć idiotyczny, zidiociały idiotycznie
pożyteczny idiota / użyteczny idiota • idiota do kwadratu
< < (idiṓtēs)
angielski: (1.1) idiot, dork; (1.2) idiot arabski: (1.1) أحمق białoruski: (1.1) ідыёт ; (1.2) ідыёт bułgarski: (1.1) идиот ; (1.2) идиот czeski: (1.1) pitomec duński: (1.1) idiot ; (1.2) idiot esperanto: (1.1) idioto, stultulo francuski: (1.1) idiot hebrajski: (1.1) אידיוט (idiot) interlingua: (1.1) idiota islandzki: (1.1) þorskur , kálfur japoński: (1.1) 莫迦 jidysz: (1.1) אידיאָט (idjot), נאַר (nar), שמאָק (szmok), דאָס (dos), חכם (chochem) kaszubski: (1.1) lelek , głëpc niemiecki: (1.1) Idiot rosyjski: (1.1) идиот , дурак ; (1.2) идиот szwedzki: (1.1) idiot turecki: (1.1) salak ukraiński: (1.1) ідіот ; (1.2) ідіот wilamowski: (1.1) nöer włoski: (1.1) idiota ; (1.2) idiota
idiota ()
rzeczownik (1.1) idiota
idiozia
idiota ()
przymiotnik (1.1) głupi, tępy, niedorozwinięty rzeczownik, rodzaj męski lub żeński (2.1) idiota, idiotka
(1) (2) idiota /; idiotas /
(1) (2) imbécil, tonto, bobo, majadero
idiotizar idiotez, idiotismo, idiocia
< (idiṓtēs)
idiota ()
rzeczownik (1.1) idiota
idiota ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) idiota
(1.1) idiōta, idiōtae
od (idiotes) → osoba powstrzymująca się od angażowania w sprawy polityczne źródłosłów dla , , , , , , ,
idiota ()
przymiotnik (1.1) idiotyczny rzeczownik, rodzaj męski (2.1) idiota rzeczownik, rodzaj żeński (3.1) idiotka
idiota ()
przymiotnik (1.1) idiotyczny, bezsensowny, głupkowaty (1.2) niedorozwinięty umysłowo rzeczownik, rodzaj męski (2.1) idiota (2.2) idiota rzeczownik, rodzaj żeński (3.1) idiotka (3.2) idiotka
(1) idiota ; idioti , idiote (2) idiota; idioti (3) idiota; idiote
(1.1) stupido, cretino, sciocco, scemo, stolto, imbecille, rimbambito, ignorante, rozzo, beota, ebete (1.2) deficiente, minorato, subnormale
(1.1) intelligente, furbo, acuto, accorto, avveduto
idiotismo , idiozia
<