knykieć () , ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) wyrostek kostny przy nasadzie kościWitold Doroszewski, Polska Akademia Nauk, Słownik języka polskiego, Tom 3, Wiedza Powszechna, 1969, s. 763. długich, będący elementem stawu i miejscem przyczepu ścięgien (1.2) spojenie stawowe palca ręki (1.3) człon palca ręki (zginający się)
(1)
(1.1-3) kłykieć
angielski: (1.1) condyle; (1.3) knuckle interlingua: (1.3) nodo łaciński: (1.1) condylus niemiecki: (1.1) Kondylus ; (1.3) Fingerglied włoski: (1.1) condilo