jama bębenkowa () , ,
fraza rzeczownikowa, rodzaj żeński (1.1) część ucha środkowego będąca przestrzenią powietrzną pomiędzy błoną bębenkową a ścianą kostną;
(1.1)
(1.1) Powietrze do jam bębenkowych doprowadzają trąbki słuchowe.
bębenek , jama bębenkowy, jamisty
(1.1)
angielski: (1.1) tympanic cavity hiszpański: (1.1) caja timpánica , cavidad timpánica łaciński: (1.1) cavum tympani , cavitas tympani niemiecki: (1.1) Paukenhöhle nowogrecki: (1.1) τυμπανική κοιλότητα węgierski: (1.1) dobüreg włoski: (1.1) cavità del timpano , cavità timpanica , cassa del timpano