umówić () , ,
czasownik przechodni dokonany ( umawiać) (1.1) uzgodnić, zaplanować czyjeś spotkanie (1.2) ustalić, uzgodnić, postanowić, określić wraz z kimś czasownik zwrotny dokonany umówić się ( umawiać się) (2.1) uzgodnić, zaplanować spotkanie z kimś (2.2) ustalić, uzgodnić, postanowić, określić wraz z kimś
(1) (2)
(2.1) Umówiła się na randkę.
(1.1) umówić + (kogoś) z + (kimś) (2.1) umówić się z + (2.2) umówić się na / o + • umówić się co do / w kwestii + • umówić się, że +
umawiać (się) umówienie , umawianie , umowa, umowność umowny umownie
(1.2) zwykle w stronie biernej
angielski: (2.1) make an appointment; (2.2) agree duński: (1.2) aftale; (2.2) aftale jidysz: (2.1) צונויפֿרעדן זיך (cunojfredn zich); (2.2) צונויפֿרעדן זיך (cunojfredn zich) polski język migowy: włoski: (2.1) prendere appuntamento; (2.2) prendere accordi