imperator ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) w starożytnym Rzymie: dowódca wojskowy (1.2) w starożytnym Rzymie w okresie republiki: zwycięski wódz, tytuł cesarza (1.3) tytuł władcy w niektórych monarchiach
(1)
(1.1) Imperator nie zamierzał ulec Umbrom w tej sprawie.
(1.3) imperator bizantyjski / rosyjski • imperator Rosji
imperium , imperializm , imperialista , imperialistka imperatryca imperialny, imperialistyczny, imperatorski
albański: (1.1) perandor angielski: (1.1) emperor, imperator arabski: (1.1) إمبراطور białoruski: (1.3) імператар białoruski (taraszkiewica): (1.3) імпэратар bośniacki: (1.2) car bułgarski: (1.1) император ; (1.2) император ; (1.3) император czeski: (1.1) imperátor, císař duński: (1.1) imperator ; (1.2) imperator ; (1.3) imperator , kejser esperanto: (1.1) imperiestro francuski: (1.1) empereur interlingua: (1.1) imperator irlandzki: (1.1) impire japoński: (1.1) 天皇 kalabryjski: (1.1) 'mperature kataloński: (1.1) emperador portugalski: (1.1) imperator szwedzki: (1.2) imperator ; (1.3) imperator włoski: (1.1) imperatore
imperator ()
rzeczownik (1.1) imperator
imperator ()
rzeczownik (1.1) cesarz, imperator
imperio, imperatrice, imperialismo, imperialista, imperativo, imperial imperar imperial, imperiose, imperative
imperator ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) imperator
(1.1) imperator, imperatoris
impero imperatrix , imperium imperialis
imperator ()
rzeczownik, rodzaj męski żywotny (1.1) imperator
imperij
imperator ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) imperator
(1.1) en imperator, imperatorn, imperatorer, imperatorerna
imperium, imperialist, imperialism imperialistisk