manĝo ()
rzeczownik (1.1) jedzenie (czynność) (1.2) posiłek (1.3) jedzenie, pożywienie
(1.1-3)
Sankta Manĝo (1.1) manĝotablo
(1.1) manĝado (1.3) manĝaĵo
(1.2) matenmanĝo, tagmanĝo, vespermanĝo
manĝi
de lia vivo aranĝo estas trinko kaj manĝo • de malriĉula manĝo ni guston ne scias • de manĝo malriĉula ni guston ne scias • Dio donis buŝon, Dio donos manĝon • Dio donis tagon, Dio donos manĝon • Dio manĝon donacis, sed la dentoj agacas • fremda manĝo havas bonan guston • mustardo post la manĝo • kiu manĝon al mi donas, tiu al mi ordonas • kiu venis post la manĝo, restas sen manĝo • malsato plej bone gustigas la manĝon • metio manĝon ne bezonas kaj manĝon tamen donas • ne spiciĝas manĝo de mastrina beleco • tro multe da salo malbonigas la manĝon • unu ovo malbona tutan manĝon difektas