__TOC__ incomplete ()
przymiotnik (1.1) niekompletny, niezupełnyMcKay's English-Polish/Polish-English dictionary, Jan Stanisławski. Random House, New York, 1988, s. 192, ISBN 0-8129-1691-3., niepełny (1.2) zdekompletowany, wadliwy (1.3) o czynności: niezakończony, niedokończony
(1.1) A man in love is incomplete until he’s married, and then – he’s finished.Zsa Zsa Gabor → Zakochany mężczyzna jest niekompletny, dopóki się nie ożeni, a potem jest skończony.
incompletness, completeness, completion, incompleteness complete complete, completed completely, incompletely
incomplete ()
przymiotnik (1.1) niekompletny, niepełny