rabuś ()
,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) ten, który rabuje, kradnie
(1.1)
(1.1) Wczoraj schwytano na gorącym uczynku rabusia, który plądrował okoliczne sklepy.
(1.1) być / stać się rabusiem
(1.1) grabieżca, łupieżca, rozbójnik, rzezimieszek; grasant, zaborca, rabownik
(1.1) złodziej
(1.1) pirat, szabrownik
rabunek , rabowanie , rabownik , obrabowanie , obrabowywanie , rabunkowość rabować, zrabować, obrabować rabunkowy rabunkowo
najprędzej stanie u celu ubogi, bo mu rabuś nie zastąpi drogi • rabuś Szela z diabłem się podziela
Henryk Gaertner, Gramatyka współczesnego języka polskiego. Część III, 1. Słowotwórstwo, Książnica – Atlas, Warszawa – Lwów 1934, s. 265.
angielski: (1.1) robber arabski: (1.1) سارق kazachski: (1.1) тонаушы niemiecki: (1.1) Räuber rosyjski: (1.1) грабитель włoski: (1.1) masnadiero , rapinatore