uciecha () , ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) coś, z czego ktoś się cieszy (1.2) uczucie zadowolenia wywołane czymś radosnym, śmiesznym
(1.1-2)
(1.1) – Pani, tym wieńcem, uwitym z liści rośliny, której nazwa twemu imieniu odpowiada, koronuje cię na królowę naszego grona. Jako władczyni, nakazuj wszystko, co za pożyteczne dla uciechy i rozkoszy naszego towarzystwa uznasz.
(1.1) radocha, ubaw, heca, zabawa (1.2) radość, zadowolenie
ucieszność , ucieszenie ucieszyć (się) ucieszny
dom uciech cielesnych • krótka uciecha, żal długi • uciech sto • na świętego Wojciecha kończy się krów uciecha • zielone Boże Narodzenie, a Wielkanoc biała, w polu uciecha mała • w łowach uciecha, u stołu znajomość, w cieple sen • na Wojciecha – duża uciecha
angielski: (1.1) pleasure; (1.2) delight, joy hiszpański: (1.2) gozo , placer jidysz: (1.1) הנאה (hanoe); (1.2) יובל (jubl), הנאה (hanoe) niemiecki: (1.1) Annehmlichkeit , Genuss ; (1.2) Freude , Spaß , Vergnügen , Belustigung szkocki gaelicki: (1.1) àbhacas ukraiński: (1.1) втіха