incydent () , ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) nagłe, krótkotrwałe, nieoczekiwane, zwykle nieprzyjemne w skutkach wydarzenie
(1.1)
(1.1) Incydent graniczny był przyczyną zerwania stosunków dyplomatycznych między tymi dwoma krajami.
(1.1) epizod, zajście
incydentalność incydentalny incydentalnie
angielski: (1.1) incident bułgarski: (1.1) инцидент esperanto: (1.1) incidento estoński: (1.1) intsident, vahejuhtum francuski: (1.1) incident hiszpański: (1.1) incidente kataloński: (1.1) incident niemiecki: (1.1) Zwischenfall słowacki: (1.1) incident ukraiński: (1.1) інцидент