duchowny ()
,
przymiotnik relacyjny (1.1) związany z duchowieństwem, dotyczący duchowieństwa rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (2.1) osoba sprawująca posługę duchową, religijną (2.2) w katolicyzmie: osoba po święceniach kapłańskich
(1.1) (2.1-2)
(2.2) Liczba duchownych katolickich na świecie znacznie zmniejszyła się z winy tego przeklętego celibatu.
(1.1) stan duchowny • seminarium duchowne
(2.1) osoba duchowna, kapłan, prezbiter, diakon (2.2)
(1.1) świecki (2.1) świecki
(1.1) religijny
(1.1) kapłański, zakonny (2.1) ojciec, ksiądz, zakonnik, mnich, pastor, pop, paroch, rabin
duch , duchowieństwo , duchowość duchowna duchowy duchownie, duchowo
angielski: (1.1) clerical, ecclesiastical, priestly; (2.1) clergyman, cleric, priest baszkirski: (2.1) рухани białoruski: (1.1) духоўны; (2.1) святар ; (2.2) ксёндз czeski: (1.1) duchovní; (2.1) duchovní francuski: (2.1) clerc ; (2.2) clerc hiszpański: (2.1) clérigo ; (2.2) clérigo kazachski: (2.1) діни niemiecki: (1.1) geistlich; (2.1) Geistlicher nowopruski: (2.1) nōseilaniks ; (2.2) nōseilaniks portugalski: (2.1) clérigo ; (2.2) clérigo tuvalu: (2.1) faitaulaga ukraiński: (1.1) духовний; (2.1) духовний , духівник , священик włoski: (1.1) chiericale, clericale, ecclesiastico; (2.1) ecclesiastico , chierico , sacerdote , presbitero ; (2.2) chierico