__TOC__ ministra ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) kobieta kierująca ministerstwemStanowisko Rady Języka Polskiego przy Prezydium PAN w sprawie żeńskich form nazw zawodów i tytułów przyjęte na posiedzeniu plenarnym Rady 25 listopada 2019 r.
(2.1) i od minister
(1.1)
(1.1) Prezydent elekt Stanów Zjednoczonych Donald Trump wybrał gubernatorkę Dakoty Południowej Kristi Noem na ministrę bezpieczeństwa narodowego (…)To ją Trump wybrał na ministrę bezpieczeństwa narodowego, 12 listopada 2024, pap.pl.. (1.1) List katechetów do ministry edukacji (…) pojawił się na stronie internetowej diecezji koszalińsko-kołobrzeskiejAnna Dobiegała, Magdalena Gromek (PAP), "Dyskryminacja i segregacja". Katecheci do ministry edukacji o zmianach dotyczących lekcji religii, 18 marca 2024, koszalin.wyborcza.pl.. (1.1) W 2003 r. została ministrą ds. społecznych Dolnej Saksonii, a już dwa lata później ministrą ds. rodziny i spraw młodzieży w rządzie federalnym Angeli MerkelUrsula von der Leyen: pierwsza w historii szefowa KE, 16 lipca 2019, forsal.pl..
(1.1) ministra +
(1.1) ministra zdrowia / finansów / rolnictwa / sportu / …
(1.1) minister, ministerka
(1.1) urzędniczka
ministerstwo , ministerka , ministrowa , ministrówna , ministrowanie , ministrant , ministrantka , ministrantura , ministrantowanie minister ministrować , ministrantować ministerialny, ministrancki ministerialnie
(1.1) albo
(1.1) w lutym 2012 r. neologizm spopularyzowany przez Joannę Muchę, używany także wcześniej przez Izabelę Jarugę-NowackąKaja Ożga, Ministra czy ministerka? Trwa publiczna dyskusja. Prof. Bralczyk wskazał "wzorzec słowotwórczy"; Rada Języka Polskiego zaleca korzystanie z formy ministerka ze względu na potoczność większości obecnych w polszczyźnie konstrukcji z przyrostkiem -a (blondyna, szczęściara itp.)
(1.1) bułgarski: (1.1) министърка czeski: (1.1) ministryně hebrajski: (1.1) שרה hiszpański: (1.1) ministra łaciński: (1.1) ministra niemiecki: (1.1) Ministerin nowogrecki: (1.1) υπουργός słoweński: (1.1) ministrica
ministra ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) pani minister, ministra (1.2) ministrowa (1.3) przełożona zakonu trynitarek
(1.1-3) ministra; ministras
ministerio , ministro , ministración ministrar ministerial, ministrable
od ministro
ministra ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) służąca
(1) ministr|a, ~ae
(1.1) ministratrix
ministerialis , ministerium , ministratio , ministrator , ministratrix , ministratus , ministrum minister ministro ministerialis, ministratorius