constar ()
czasownik nieprzechodni (1.1) być coś komuś wiadome / znane / oczywiste, być czegoś świadomy (1.2) znajdować się, figurować (np. w dokumentach) (1.3) składać się z czegoś
(1)
(1.2) Tu nombre no consta en la lista de admitidos. → Twoje imię nie figuruje na liscie przyjętych. (1.3) Toda trilogía consta de tres partes. → Każda trylogia składa się z trzech części. (1.3) Todo número expresado en forma de fracción consta de un numerador y un denominador. → Każda liczba przedstawiona w postaci ułamka składa się z licznika i mianownika.
(1.3) constar + de
(1.1) hacer constar/hacer saber
(1.1) saber, conocer, sospechar (1.2) figurar, aparecer (1.3) consistir, componerse
(1.1) desconocer
constante constante , constancia
(1.1-3) Zawsze w 3-ej (1.1) Zwykle występuje z zaimkiem dopełnienia dalszego, w konstrukcjach typu: dopełnienie + + podmiot. Dla podobnych czasowników