nawyk () ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) nabyta skłonność do mechanicznego wykonywania jakiejś czynności, wynikająca z częstego jej wykonywania, także: sama ta czynność;
(1.1)
(1.1) Złym nawykiem jest odkładanie nauki na potem. Zawsze się to kończy źle. (1.1) Alkoholizm to uzależnienie od alkoholu, silna potrzeba picia i utrata kontroli nad nawykami związanymi z piciem.
(1.1) zły / zakorzeniony nawyk
(1.1) przyzwyczajenie, zwyczaj, obyczaj, nałóg, nawyczka, maniera
nawyczka nawykać , nawyknąć nawykły, nawykowy nawykowo
wejść w nawyk
angielski: (1.1) habit, custom, trick arabski: (1.1) شأن białoruski: (1.1) прывычка , звычка bułgarski: (1.1) навик , привичка chorwacki: (1.1) navika czeski: (1.1) zvyk esperanto: (1.1) alkutimaĵo francuski: (1.1) accoutumance , habitude hiszpański: (1.1) vicio , adicción , costumbre , hábito japoński: (1.1) 習性 (しゅうせい, shuusei) jidysz: (1.1) געוווינהייט (gewojnhejt) niemiecki: (1.1) Gewohnheit , Angewohnheit nowogrecki: (1.1) συνήθεια , χούι , ιδίωμα perski: (1.1) دیدن rosyjski: (1.1) привычка rumuński: (1.1) obicei slovio: (1.1) navik (навик) słoweński: (1.1) navada szwedzki: (1.1) vana ukraiński: (1.1) звичка węgierski: (1.1) szokás włoski: (1.1) abitudine