miauczeć ()
, ,
czasownik nieprzechodni niedokonany ( miauknąć) (1.1) o kocie: wydawać charakterystyczny głos (1.2) wydawać dźwięk podobny do kociego miauczenia (1.3) prosić się o coś
(1.1-3)
(1.1) Jacku, kot siedzi pod drzwiami i miauczy; wpuść go. (1.3) Przestań już miauczeć, obiecałem, że ci pomogę.
(1.1) kociak / kocica / kot / kocur miauczy • cicho / głośno / rozpaczliwie miauczeć
(1.3) prosić
miauczenie , miauknięcie , miauk , miaukot miauknąć miau, miauk miaukliwy
pochodzenie dźwiękonaśladowcze
angielski: (1.1) meow, miaou bułgarski: (1.1) мяукам, мяуча chorwacki: (1.1) mjaukati duński: (1.1) mjave esperanto: (1.1) miaŭi fiński: (1.1) naukua hiszpański: (1.1) maullar islandzki: (1.1) mjálma kazachski: (1.1) мияулау niderlandzki: (1.1) miauwen niemiecki: (1.1) miauen rosyjski: (1.1) мяу́кать turkmeński: (1.1) mawlamak tuvalu: (1.1) giāu ukraiński: (1.1) ня́вкати