__TOC__ kanopa ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) cylindryczne naczynie, gliniana lub alabastrowa urna egipska, w której przechowywano wnętrzności zmarłego, wyjęte podczas balsamowania, używane od czasów Nowego Państwa (XVI w. p.n.e.)hasło kanopa w: Popularna Encyklopedia Powszechna PWN, tom VI, s. 198, Warszawa 2002, isbn 83-85719-66-0; (1.2) popielnica etruska, wykonana z brązu lub gliny
(1.1-2)
(1.1) U starożytnych Egipcjan kanop było zawsze cztery: o pokrywie rzeźbionej na kształt człowieka, pawiana, sokoła i szakala, odpowiednio dla wątroby, płuc, jelit i żołądka. (1.1) W trakcie mumifikacji nie chowano serca do kanopy, bowiem Egipcjanie wierzyli, że jest ono siedliskiem duszy. Zostawione w ciele, miało zostać później na sądzie u Anubisa położone na szali z piórkiem Ma'at (bogini porządku i sprawiedliwości). Jeśli serce było zbyt ciężkie od złych uczynków, pożerał je demon Ammit. Tak kończyła się wędrówka duszy do nieśmiertelności. Nazywano to powtórną śmiercią. (1.2) Kanopy etruskie przybierały kształt antropomorficzny w VII i VI w. p.n.e.
(1.1-2) urna kanopska
Kanopa kanopski
(1.1) < (Kánōbos) lub rzadsze: (Kánōpos), grecka nazwa miasta, położonego w delcie Nilu, w okolicach dzisiejszej Aleksandrii, związana z tamtejszym kultem bożka Kanoposa, czczonego przez Greków w czasach hellenistycznych; powiązanie bożka Kanoposa z tymi urnami jest błędem pierwszych egiptologów, którzy urny te uznali za wyobrażenie tegoż bożka (1.2) nazwa pochodzi od błędnie wywiedzionych analogii z kanopami egipskimi (1.1)
angielski: (1.1) canopic jar; (1.2) canopic jar francuski: (1.1) canope japoński: (1.1) カノプス壺 niemiecki: (1.1) Kanope ; (1.2) Kanope słowacki: (1.1) kanopa ; (1.2) kanopa włoski: (1.1) canopo ; (1.2) canopo
kanopa ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) kopyto
kanopinis
kanopa ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) kanopa (naczynie egipskie lub etruskie)