gołębnik ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) pomieszczenie lub budowla do hodowli gołębi
(1.1)
(1.1) Wujek Jurek jest zapalonym gołębiarzem, a gołębnik to jego oczko w głowie.
(1.1) gołębieniec
gołąb , gołębica , gołąbek , gołębię , gołębiarz , gołębiarka , gołębiarstwo , gołębiowate , Gołąb // gołębi, gołębiarski, gołębnikowy
(1.1)
angielski: (1.1) columbarium, dovecote, dovecot baskijski: (1.1) usategi bułgarski: (1.1) гълъбарник czeski: (1.1) holubník fiński: (1.1) kyyhkyslakka francuski: (1.1) colombier galicyjski: (1.1) pombal hiszpański: (1.1) palomar interlingua: (1.1) columbiera kaszubski: (1.1) gòłãbnik kazachski: (1.1) кептерхана łaciński: (1.1) columbarium niemiecki: (1.1) Taubenhaus , Taubenschlag nowogrecki: (1.1) περιστερώνας portugalski: (1.1) pombal rosyjski: (1.1) голубятня słowacki: (1.1) holubník szwedzki: (1.1) duvslag wilamowski: (1.1) tauaśłag , tauašłak , taojaśłaog włoski: (1.1) colombaia , piccionaia