swastyka ()
, , lub , , Słownik Wymowy Polskiej PWN
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) wielokulturowy symbol szczęścia zwykle w kształcie równoramiennego krzyża o zagiętych ramionach; (1.2) niemiecki emblemat narodowosocjalistyczny i neonazistowski w kształcie równoramiennego krzyża o zagiętych ramionach
(1.1-2)
(1.1) swarga, swarzyca, świąszczyca, swarożyca, 卍 (1.2) hakenkreuz, 卐
(1.1) symbol (1.2) emblemat
swastykowy
(svastika) → ‘znak szczęścia’
angielski: (1.1) swastika; (1.2) swastika arabski: صليب معقوف azerski: svastika baskijski: (1.1) svastika; (1.2) svastika białoruski: (1.1) свастыка ; (1.2) свастыка bośniacki: svastika bułgarski: (1.1) свастика ; (1.2) свастика fiński: hakaristi francuski: svastika hindi: (1.1) स्वस्तिक hiszpański: (1.1) esvástica , cruz gamada ; (1.2) esvástica , cruz gamada jidysz: (1.1) האַקנקרייץ (haknkrejc); (1.2) האַקנקרייץ (haknkrejc) łaciński: (1.1) crux gammata , svastica ; (1.2) crux gammata , svastica niemiecki: (1.1) Hakenkreuz ; (1.2) Hakenkreuz rosyjski: (1.1) свастика ; (1.2) свастика szwedzki: (1.1) hakkors tajski: สวัสติกะ ukraiński: (1.1) свастика ; (1.2) свастика węgierski: (1.1) szvasztika; (1.2) szvasztika włoski: (1.1) svastica ; (1.2) svastica