rozmach () ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) zamaszysty ruch (1.2) dynamika w działaniu, polot w dziełach
(1.1-2)
(1.1) Wziął rozmach i rzucił. (1.2) Odwach zbudowano z rozmachem: był to wysoki, ceglany budynek.
(1.1) wziąć / brać rozmach (1.2) z rozmachem
(1.2) energia, prężność, dynamika
rozmachiwanie rozmachiwać, machać rozmachliwy
angielski: (1.1) impetus (1.2) panache, breadth arabski: (1.1) دافع ,زخم (1.2) دفعة francuski: (1.2) impulsion, incitation hiszpański: (1.1) impulso , ímpetu ukraiński: (1.1) розмах ; (1.2) розмах