bezczynny () , ,
przymiotnik (1.1) nic nierobiący (1.2) niewypełniony działaniem
(1.1-2)
(1.1) To cesarz Rudolf, co żmudził bezczynny, / Mogąc Italię ratować w złym kresie; / Dziś chorą leczyć próżno chce kto innyDante Alighieri, Boska komedja.
(1.2) bezczynny czas • bezczynne życie
(1.1) bierny
bezczynność bezczynnie
angielski: (1.1) inactive białoruski: (1.1) бяздзейны; (1.2) бяздзейны czeski: (1.1) nečinný, bezčinný esperanto: (1.1) senfara fiński: (1.1) joutilas jidysz: (1.1) ליידיק (lejdik), אָן אַ שטאָך אַרבעט (on a sztoch arbet) kazachski: (1.1) әрекетсіз rosyjski: (1.1) бездеятельный, бездейственный, пассивный skolt: (1.1) jouddlõs ukraiński: (1.1) бездіяльний; (1.2) бездіяльний włoski: (1.1) inerte, passivo