fjende ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) wróg, nieprzyjaciel
(1.1) en fjende, fjenden, fjender, fjenderne
(1.1) Mariehøns er bladlusenes største fjende. → Biedronki są największymi wrogami mszyc. (1.1) Den voksne geddes eneste fjende er mennesket og andre gedder.hasło Gedde w duńskiej Wikipedii → Jedynymi wrogami dorosłego szczupaka są człowiek i inne szczupaki. (1.1) De vandt stor sejr over den forsvarsløse fjende. → Odnieśli wielkie zwycięstwo nad bezbronnym wrogiem.
(1.1) uven, modstander, antagonist
(1.1) ven
fjendsk, fjendtlig fjendtligt