kopulować ()
, ,
czasownik nieprzechodni niedokonany ( brak) (1.1) odbywać stosunek seksualny
(1.1)
(1.1) Małpy kopulowały w zoo.
(1.1) spółkować, parzyć się, ptaszkować
kopulacja , kopulowanie kopulacyjny
angielski: (1.1) copulate bułgarski: (1.1) копулирам chiński standardowy: (1.1) 交媾 (jiāogòu) chorwacki: (1.1) kopulirati czeski: (1.1) kopulovat duński: (1.1) kopulere estoński: (1.1) paarituma fiński: (1.1) paritella francuski: (1.1) copuler hiszpański: (1.1) copular, aparearse indonezyjski: (1.1) bersetubuh, menjantani japoński: (1.1) 交尾する kantoński: (1.1) 交媾 (gaau1 gau3) kataloński: (1.1) copular koreański: (1.1) 교미하다 litewski: (1.1) kopuliuoti łotewski: (1.1) kopulēt niderlandzki: (1.1) copuleren niemiecki: (1.1) kopulieren norweski (bokmål): (1.1) kopulere nowogrecki: (1.1) συνουσιάζομαι portugalski: (1.1) copular rosyjski: (1.1) копулировать rumuński: (1.1) copula słowacki: (1.1) kopulovať słoweński: (1.1) kopulirati szwedzki: (1.1) kopulera turecki: (1.1) çiftleşmek ukraiński: (1.1) злягатися węgierski: (1.1) közösül wietnamski: (1.1) giao cấu włoski: (1.1) accoppiarsi