Leib ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) ciało (jako przeciwieństwo ducha) (1.2) brzuch temat słowotwórczy (2.1) (w złożeniach) dotyczący ciała
(1.1-2)Deklinacja rzeczowników w jęz. niemieckim
(1.1) Dein Hund ist recht gut bei Leibe. → Twój pies jest całkiem dobrze odżywiony ( przy ciele). (1.1) Ich prügele dir die Seele aus dem Leib! → Stłukę cię na kwaśne jabłko! ( wybiję ci duszę z ciała)
(2.1) w złożeniach Leib + / (np. Leibgericht, leibeigen) (2.1) w złożeniach Leib + es + (np. Leibesvisitation)
am eigenen Leib erfahren/spüren • auf den Leib rücken • zu Leibe rücken • vom Leib(e) bleiben/gehen • sich vom Leib(e) halten • gut bei Leibe sein • der Leib Christi
Leibchen leibhaft, leiblich
mit Leib und Seele • sich die Seele aus dem Leib schreien/weinen/kotzen