riĉa ()
przymiotnik (1.1) bogaty, zamożny (1.2) bogaty, obfitujący
(1.1-2)
(1.1) Kiam oni estas riĉa, oni havas multajn amikojn. → Kiedy jest się bogatym ma się wielu przyjaciół. (1.2) La homa lakto estas ekzemple maldensa kaj riĉa je laktozo. → Ludzkie mleko jest na przykład rzadkie i bogate w laktozę.
(1.2) riĉa je +
(1.2) abunda, multa, amasa
(1.1) malriĉa (1.2) malriĉa
riĉo, riĉaĵo, riĉeco, riĉulo riĉigi, riĉiĝi riĉe malriĉa aŭ plej riĉa stato, aŭ plena malsato • kontentulo estas pli feliĉa, ol homo plej riĉa • ne naskiĝu riĉa, naskiĝu feliĉa • oni estas riĉa neniam sufiĉe • pli bona estas paco feliĉa, ol havo plej riĉa • riĉa estas tiu, kiu ŝuldas al neniu • riĉa preparo, sed povo avara • riĉa zorgas pri ĉampano, malriĉa pri pano • se ne la "se" malfeliĉa, mi estus nun homo plej riĉa