rywalizacja ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) ubieganie się o pierwszeństwo, o zdobycie czegoś; konkurowanie (1.2) zawody, zmagania sportowe, rozgrywka
(1.1-2)
(1.1) Siła, rywalizacja i fizyczna odwaga normalnych, przyzwoitych mężczyzn jest odpowiedzialna za większość tego, co w świecie jest słuszne.Monika Maciejewska: W imię ojca w: Focus.pl, 04/06/11
(1.1) rozgrywka (1.2) konkurencja, rozgrywka
rywal , rywalka , rywalizowanie rywalizować rywalizacyjny
angielski: (1.1) rivalry; (1.2) rivalry, competition, contest arabski: (1.2) مباراة , منافسة , تنافس , مزاحمة francuski: (1.1) rivalité ; (1.2) rivalité , compétition interlingua: (1.2) rivalitate kataloński: (1.1) rivalitat ; (1.2) rivalitat ukraiński: (1.1) супе́рництво ; (1.2) супе́рництво włoski: (1.1) rivalità ; (1.2) rivalità , competizione , gareggiamento , combattimento , gara