holować ()
,
czasownik przechodni niedokonany ( brak) (1.1) ciągnąć za sobą kogoś lub coś, co nie ma lub nie używa własnego napędu (1.2) prowadzić kogoś, kto jest pijany (1.3) prowadzić kogośMałgorzata Stefaniak, „Absztyfikant założył ancug”, czyli o niemieckich zapożyczeniach we współczesnej polszczyźnie potocznej, w: Język, Komunikacja, Informacja nr 6/2011, red. I. Koutny, P. Nowak, s. 223.
(1.1-2)
(1.1) Będziemy holować łódź na lince, a ja biorę wiosełko… i płyniemy.
hol , holowanie , holownik odholowywać, przeholować , wyholować , odholować , doholować , zaholować holowniczy
+
angielski: (1.1) tow białoruski: (1.1) буксіраваць francuski: (1.1) tracter, remorquer, dépanner hiszpański: (1.1) arrastrar, remolcar, llevar a remolque nowogrecki: (1.1) ρυμουλκώ rosyjski: (1.1) буксировать ukraiński: (1.1) буксирувати włoski: (1.1) rimorchiare, trainare