wojownik ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) ten, który walczy (1.2) członek ludu pierwotnego, który zajmuje się walką rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy (2.1) gatunek ptaka z rodziny jastrzębiowatych
(1.1-2) (2.1)
(1.1) Wojownicy złożyli broń, którą następnie policja na wszelki wypadek zniszczyła. (2.1) Wojowniki wspaniałe polują często parami.
(1.1) żołnierz (1.2) bojownik
woj , wojowniczość , wojna , wojenka , wojaczka , wojowanie , zawojowanie wojowniczka wojować , zawojować wojowniczy, wojenny, wojaczy
angielski: (1.1) warrior esperanto: (1.1) militisto hiszpański: (1.1) guerrero , luchador japoński: (1.1) ファイター kataloński: (1.1) guerrer niderlandzki: (1.1) krijger niemiecki: (1.1) Kämpfer ; (1.2) Krieger nowogrecki: (1.1) πολεμιστής , μαχητής , αγωνιστής rosyjski: (1.1) воин sanskryt: (1.1) आयुधिन्, आयुधिक, आयुधीय turecki: (1.1) savaşçı tuvalu: (1.1) mafi