kosztować () , ,

czasownik nieprzechodni niedokonany (1.1) mieć jakąś cenę w pieniądzu (1.2) mieć jakąś cenę w wartościach niewymiernych czasownik przechodni niedokonany ( skosztować) (2.1) próbować smakiem (2.2) próbować korzystać z czegoś

(1.1-2) (2.1-2)

(1.1) Cukierki kosztują piętnaście złotych. (1.2) Zdobycie złotego medalu kosztowało go 10 (dziesięć) lat ciężkich treningów. (2.1) Dawniej pan miał niewolnika, który kosztował jego potrawy, aby sprawdzić, czy nie zostały zatrute. (2.2) Bosman w każdym porcie kosztował wszelkich uciech.

(1.1) kosztować + (w ) • nie kosztować + (w ) (2.1) kosztować +

(1.1) kosztować 2 (dwa) złote • kosztować dużo / mało • wszystko kosztuje (2.1) kosztować potrawy / wody / …

(2.1) próbować, smakować (2.2) korzystać z, używać, folgować

(1.1)

(2.1) zakazanych nie kosztuj rzeczy

(1.1) < ; , Andrzej Bańkowski, Etymologiczny słownik języka polskiego. Tom 1. A-K, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa, 2000, s. 802, ISBN 83-01-13016-4

(2) chociaż czasownik jest przechodni, zawsze rządzi dopełniaczem (por. przykład (2.1))

(2.1) albański: (1.1) kushton angielski: (1.1) cost; (2.2) taste arabski: (1.1) كلف białoruski: (1.1) каштаваць; (2.1) каштаваць, прабаваць, пробаваць chiński standardowy: (1.1) 收 (shōu) chorwacki: (1.1) koštati dolnołużycki: (1.1) płaśeś, kóštowaś duński: (1.1) koste; (2.2) smage esperanto: (1.1) kosti; (2.1) gustumi; (2.2) gustumi farerski: (1.1) kosta francuski: (1.1) coûter, faire górnołużycki: (1.1) płaćić, koštować hiszpański: (1.1) costar; (2.1) probar, catar, degustar; (2.2) gustar islandzki: (1.1) kosta kataloński: (1.1) costar litewski: (1.1) kainuoti macedoński: (1.1) кошта niemiecki: (1.1) kosten nowogrecki: (1.1) έχω, κάνω, στοιχίζω, κοστίζω; (2.1) δοκιμάζω, γεύομαι; (2.2) απολαμβάνω, τέρπομαι polski język migowy: rosyjski: (1.1) стоить rumuński: (1.1) plăti serbski: (1.1) коштати slovio: (1.1) cenit (ценит) szwedzki: (1.1) kosta, gå på ukraiński: (1.1) ко́штувати; (2.1) куштува́ти wilamowski: (1.1) kösta; (1.2) kösta włoski: (1.1) costare; (1.2) costare; (2.1) assaggiare, prelibare wolof: (1.1) jar