noivo ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) narzeczony (1.2) pan młody (1.3) w : zaręczeni, zaręczona para (1.4) w : młoda para, państwo młodzi
(2.1) 1. czasu teraźniejszego trybu oznajmującego (presente do indicativo) czasownika noivar
(1) noivo; noivos
(1.1) Há alguns dias encontrei na Praça da República um antigo noivo meu. → Kilka dni temu spotkałam na Placu Republiki mojego dawnego narzeczonego.
noiva noivar