begegnen ()
czasownik słaby, nieprzechodni (1.1) spotkać (się), napotkać, natrafić, zetknąć się, pojawić się naprzeciw (1.2) traktować, potraktować, odnieść się, odnosić się
(1.1)Wiktionary.de, begegnen (Konjugation) begegn|en (begegnet), begegnete, begegnet (sein)
(1.1) Gestern bin ich ihr zufällig auf der Straße begegnet. → Wczoraj przypadkowo napotkałam/napotkałem ją na ulicy. (1.1) So etwas ist mir noch nie begegnet. → Z czymś takim jeszcze nigdy się nie zetknęłam/zetknąłem. (1.2) Die Einheimischen sind mir sehr offen begegnet . → Tubylcy potraktowali mnie bardzo otwarcie.
begegnen +
Begegnung