__TOC__ geomorfologia ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) nauka o formach rzeźby powierzchni Ziemi, ich wyglądzie zewnętrznym, właściwościach, pochodzeniu, rozwoju i rozmieszczeniu;
(1.1)
(1.1) Jako dyscyplina akademicka geomorfologia rozwinęła się w latach 1890–1930. Przyczynił się do tego szczególnie W. M. Davis (1830-1934), uznany mistrz geomorfologii, twórca teorii cyklów geograficznych oraz współtwórca kierunku genetycznego w geomorfologii.
geomorfolog geomorfologiczny
< (ge + morfe + logos) → ziemia + kształt + słowo, przemowaJan Flis, Szkolny słownik geograficzny, Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, Warszawa 1982, s. 107.
angielski: (1.1) geomorphology arabski: (1.1) شكلياء الأرض azerski: (1.1) geomorfologiya baskijski: (1.1) geomorfologia białoruski: (1.1) геамарфалогія bułgarski: (1.1) геоморфология czeski: (1.1) geomorfologie duński: (1.1) geomorfologi francuski: (1.1) géomorphologie hiszpański: (1.1) geomorfología kataloński: (1.1) geomorfologia niemiecki: (1.1) Geomorphologie nowogrecki: (1.1) γεωμορφολογία portugalski: (1.1) geomorfologia rosyjski: (1.1) геоморфология słowacki: (1.1) geomorfológia słoweński: (1.1) geomorfologija szwedzki: (1.1) geomorfologi ukraiński: (1.1) геоморфологія węgierski: (1.1) geomorfológia włoski: (1.1) geomorfologia
geomorfologia ()
rzeczownik (1.1) geomorfologia
geomorfologiko
geomorfologia ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) geomorfologia
geomorfologo , geomorfologa geomorfologico geomorfologicamente