fart () ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) szczęście
(1.1) mieć fart / mieć farta • czysty / po prostu fart
(1.1) fuks, , szczęście
(1.1) niefart; pech
farciarz , farciara , farciarka , farcik farcić się , pofarcić się
→ jazda
angielski: (1.1) luck, fortune hiszpański: (1.1) chamba , chiripa , potra niemiecki: (1.1) Dusel , Schwein nowogrecki: (1.1) κωλοφαρδία , φάρδος , ρέντα rosyjski: (1.1) фарт włoski: (1.1) fortuna
fart ()
, ,
rzeczownik (1.1) pierdnięcie, bąk, bździna czasownik (2.1) pierdzieć
(1.1) fart; farts (2.1) fart, farted, farted, farts, farting
(1.1) Your fart stinks! → Twój bąk śmierdzi! (2.1) Can you stop farting, it's disgusting! → Mógłbyś przestać pierdzieć, to obrzydliwe!
(2.1) fart out
(1.1) air biscuit, toot (2.1) break wind, have gas, toot, pass gas, cut the cheese
old fart • fart out dust • devil's fart
(1.1)
fart ()
(1.1) mieć się (np. w wyrażeniu: Jak się masz?)
farti, bonfarti farto, bonfarto bonfarta
fart ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) szybkość, prędkość
(2.1) imiesłów czasu przeszłego czasownika fare
(1.1) en fart, farten
(1.1) Den flygende tallerkenen beveget seg med en fart av fem hundre kilometer i sekundet. → Latający talerz poruszał się z prędkością pięciuset kilometrów na sekundę.
(1.1) hurtighet
fart ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) prędkość, szybkość, tempo (1.2) werwa
(1.1-2) en fart, farten, farter, farterna
(1.1) få fart → rozpędzić się, nabrać rozpędu • full fart framåt! → cała naprzód! • i full fart → z maksymalną prędkością • med en fart av … → z prędkością … • fartdåre, fartbegränsning, fartgupp, fartkontroll
fara fara