logarytm () , , ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) wykładnik potęgi, do której należy podnieść określoną liczbę (podstawę logarytmu), aby uzyskać jego argument;
(1.1)
(1.1) logarytm binarny / dwójkowy / dziesiętny • logarytm naturalny • logarytm całkowy • logarytm dyskretny • cecha logarytmu • szukać logarytmu • liczyć logarytm
(1.1) log
logarytmowanie , zlogarytmowanie logarytmować , zlogarytmować logarytmiczny logarytmicznie
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Matematyka
angielski: (1.1) logarithm baskijski: (1.1) logaritmo białoruski: (1.1) лагарыфм białoruski (taraszkiewica): (1.1) лёгарытм bułgarski: (1.1) логаритъм czeski: (1.1) logaritmus duński: (1.1) logaritme esperanto: (1.1) logaritmo fiński: (1.1) logaritmi francuski: (1.1) logarithme hiszpański: (1.1) logaritmo interlingua: (1.1) logarithmo jidysz: (1.1) לאָגאַריטם (logaritm) kaszubski: (1.1) logaritm niemiecki: (1.1) Logarithmus norweski (bokmål): (1.1) logaritme norweski (nynorsk): (1.1) logaritme portugalski: (1.1) logaritmo rosyjski: (1.1) логарифм szwedzki: (1.1) logaritm turecki: (1.1) logaritma ukraiński: (1.1) логарифм węgierski: (1.1) logaritmus włoski: (1.1) logaritmo