winken ()
czasownik nieregularny (1.1) machać, pomachać (ręką lub przedmiotem trzymanym w ręce) (1.2) kiwnąć, kiwać, przywoływać kiwnięciem, przywołać kiwnięciem (np. kelnera, taksówkę) (1.3) zachęcająco machać pod nosem, kusić, wabić, czekać (1.4) machnąć, wskazać (np. chorągiewką spalonego)
(1.1-4)Wiktionary.de, winken (Konjugation), dostęp 05.05.2022 wink|en (wint), winkte, gewinkt/gewunken (haben)
(1.1) Meine Frau winkte mir mit einem Taschentuch zum Abschied. → (Moja) żona pomachała mi chusteczką na pożegnanie. (1.2) Er hat dem Kellner gewinkt. → (On) kiwnął na kelnera. (1.2) Schlecht beleuchtete Fahrzeuge wurden von der Straße gewinkt. → Źle oświetlone pojazdy były wyłapywane z ulicy. (1.3) Dem Sieger winken tolle Preise. → Na zwycięzcę czekają wspaniałe nagrody. (1.4) Der Linienrichter winkte Abseits. → Sędzia liniowy machnął spalonego.
Winken , Wink , Winkel
(1.1)