wygłup ()
,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) niepoważne lub kompromitujące zachowanie rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (2.1) ten, kto się wygłupia
(1.1) zwykle w , (2.1)
(1.1) Wygłupy na jezdni skończyły się tragedią. (1.1) Nie lubię tego studenta, nieustannie przerywa mi wykłady wygłupami.
ogłupianie , ogłupienie , głup , głupawka , głupawość , głupek , głupi , głupia , głupiątko , głupiec , głupkowatość , głupol , głupolek , głupolka , głupota , głupotka , głupowatość , głupstewko , głupstwo , głuptactwo , głuptak /, głuptaki , głuptas , głuptasek , głuptaska , głuptaś ogłupiać , ogłupić , powygłupiać się , wygłupiać się , wygłupić się ogłupiający, ogłupiały, głupawy, głupi, głupiuchny, głupiusieńki, głupiuteńki, głupiutki, głupkowaty, głupowaty głupio, głupawo
angielski: (1.1) antic, foolery, tomfoolery czeski: (1.1) skopičina duński: (1.1) narrestreg norweski (bokmål): (1.1) narrestrek norweski (nynorsk): (1.1) narrestrek /