dochodzenie ()
, ,
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) ogół czynności prowadzone przez prokuratora, policję lub sędziego śledczego zmierzające do wyjaśnienia okoliczności związanych z przestępstwem (1.2)
(1.1-2)
(1.1) Pomimo wielkich wysiłków włożonych w dochodzenie, policja nie potrafi ustalić tożsamości seryjnego zabójcy, który sieje postrach w mieście. (1.2) W umowie był kruczek uniemożliwiający pracownikom dochodzenie swoich praw.
(1.1) śledztwo, inwestygacja
dochodzeniówka , dochodzeniowiec , dochód , dochodowość , dojście dochodzić , dojść dochodzeniowy, dochodowy
angielski: (1.1) investigation duński: (1.1) efterforskning estoński: (1.1) uurimine norweski (bokmål): (1.1) etterforskning /, etterforsking / norweski (nynorsk): (1.1) etterforsking rosyjski: (1.1) сле́дствие , рассле́дование