kiść ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) pęk czegoś – owoców, kwiatów, przedmiotów (1.2) nadgarstek (1.3) śnieg lub szadź oblepiająca gałąź
(1.1-2)
(1.1) Iza przyniosła nam kiść winogron i cztery brzoskwinie.
(1.1)
kiścień , okiść
(1.2) angielski: (1.1) bunch bułgarski: (1.1) грозд , чепка chorwacki: (1.1) svežanj czeski: (1.1) trs duński: (1.1) klase esperanto: (1.1) traŭbo estoński: (1.1) kobar fiński: (1.1) terttu francuski: (1.1) régime hiszpański: (1.1) racimo , gajo indonezyjski: (1.1) setandan, seikat, rangkaian japoński: (1.1) 房 kataloński: (1.1) raïm , manat koreański: (1.1) 다발 litewski: (1.1) kekė łotewski: (1.1) ķekars niderlandzki: (1.1) tros niemiecki: (1.1) Büschel norweski (bokmål): (1.1) klase nowogrecki: (1.1) τσαμπί portugalski: (1.1) cacho , penca rosyjski: (1.1) гроздь , кисть rumuński: (1.1) ciorchine serbski: (1.1) грозд słowacki: (1.1) trs słoweński: (1.1) šop turecki: (1.1) salkım ukraiński: (1.1) в'язка węgierski: (1.1) fürt wietnamski: (1.1) chùm włoski: (1.1) grappolo