аяҡ

аяҡ ()

ayaq

rzeczownik (1.1) noga (1.2) stopa (1.3) koniec (1.4) zdolność do chodzenia (1.5) naczynie (pojemnik) przymiotnik (2.1) nożny

(1.1-5) (1.3) (2.1)

(1.4) Ҡәйнәһенә инсульт булып, аяҡтан ҡалған. → Jego teściowa przeszła udar i utraciła zdolność do chodzenia.

(1.1-2) аяҡ кейеме (1.3) баштан-аяҡ

(1.3) аҙаҡ (1.5) һауыт, һауыт-һаба

(1.1-3) баш

(1.1-2) тән өлөшө

(1.2) бармаҡ

(1.1-2) тән

ҡырғаяҡ, сынаяҡ, аяҡсы