strzemię ()
, ,
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) parzysta część rzędu końskiego w formie stalowego kabłąka i poprzeczki, służąca do dosiadania wierzchowca i ułatwiająca utrzymanie się w siodle; (1.2) uchwyt w kształcie litery U
(1.1-2)
strzemienne , strzemienny strzemiączko strzemienny
,
albański: (1.1) yzengji angielski: (1.1) stirrup arabski: (1.1) ركاب (rikāb) białoruski: (1.1) стрэмя (stremja) bułgarski: (1.1) стреме czeski: (1.1) třmen duński: (1.1) stigbøjle esperanto: (1.1) piedingo fiński: (1.1) jalustin francuski: (1.1) étrier gruziński: (1.1) უზანგი (uzangi) hiszpański: (1.1) estribo islandzki: (1.1) ístað kataloński: (1.1) estrep kazachski: (1.1) үзеңгі litewski: (1.1) kilpa , balnakilpė łaciński: (1.1) stapes , stapia , strepa łotewski: (1.1) kāpslis niderlandzki: (1.1) stijgbeugel niemiecki: (1.1) Steigbügel norweski (bokmål): (1.1) stigbøyle nowogrecki: (1.1) αναβολέας (anavoleas) ormiański: (1.1) ասպանդակ (aspandak) portugalski: (1.1) estribo rosyjski: (1.1) стремя rumuński: (1.1) scară słowacki: (1.1) strmeň słoweński: (1.1) streme staroormiański: (1.1) ասպանդակ (aspandak) szwedzki: (1.1) stigbygel turecki: (1.1) üzengi ukraiński: (1.1) стремено waloński: (1.1) strî węgierski: (1.1) kengyel włoski: (1.1) staffa