nadziewać ()
, ,
czasownik przechodni niedokonany ( nadziać) (1.1) wypełniać wnętrze czegoś nadzieniem (1.2) nabijać na ostry przedmiot czasownik zwrotny niedokonany nadziewać się ( nadziać się) (2.1) nabijać się na ostry przedmiot czasownik zwrotny niedokonany nadziewać się ( brak) (3.1) mieć nadziejęKazimierz Bukowski, Biblia a literatura polska, WSiP, Warszawa 1984, s. 235. (3.2) spodziewać się
(1.1-2) (2.1)
(1.1) Rurki z serem i pistacjowe muszelki, nadziewane konfiturą z dyni są specjalnością sióstr z klasztoru Św. Katarzyny w Palermo.
(1.1) nadziewać kurczaka / indyka / prosię • nadziewać bułki / rogale / pączki (1.2) nadziewać na widelec / ruszt / szpadę / lancę / szpikulec
(1.1) faszerować
nadzienie , nadziewanie , nadzianie nadzieniowy
(3.2)
(3.2) angielski: (1.1) stuff, fill; (2.1) happen upon francuski: (1.1) farcir; (1.2) enfiler, enfoncer, embrocher hiszpański: (1.1) rellenar; (1.2) ensartar, espetar kaszubski: (3.2) nadzewac sa rosyjski: (1.1) фаршировать; (2.1) натыкаться wolof: (1.1) rof