podrzucać ()

, ,

czasownik (1.1) rzucać coś w górę na niezbyt dużą wysokość (1.2) zostawiać coś komuś ukradkiem (1.3) podwozić

(1.1-3)

(1.1) Machinalnie podrzucał na dłoni duży kartofel, który podniósł ze sterty leżącej za ustawioną z desek zagrodą.

rzut , podrzut , podrzucanie , podrzucenie , podrzutek podrzucić, rzucić, rzucać

angielski: (1.1) toss, throw; (1.2) plant chiński standardowy: (1.3) 送 (sòng) czeski: (1.1) vycházovat na horu esperanto: (1.1) suprenĵeti farerski: (1.1) koyra jidysz: (1.1) אונטערוואַרפֿן (unterwarfn); (1.2) אונטערוואַרפֿן (unterwarfn) niemiecki: (1.1) werfen, hochwerfen; (1.2) unterschieben ukraiński: (1.1) підкида́ти