tama ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) budowla zatrzymująca i spiętrzająca wodę; (1.2) konstrukcja odgradzająca w kopalni dwie przestrzenie; (1.3) zablokowanie czegoś
(1.1-3)
(1.1) Bobry budują tamy jeszcze z innych powodów: ażeby woda była dostatecznie głębokaArkady Fiedler, Kanada pachnąca żywicą, wyd. 1946.. (1.3) Powinniśmy położyć tamę takim zachowaniom!
(1.1) bobrza tama • tama podłużna / poprzeczna • budowa tamy • korona tam • budować / robić tamę (1.2) tama wentylacyjna / wodna / pożarowa / podsadzkowa / specjalna / tymczasowa
(1.1) zapora
(1.1) budowla
tamowanie , zatamowanie tamka tamować , zatamować
Halina Rybicka, Losy wyrazów w języku polskim, PWN, Warszawa 1976, s. 8.
angielski: (1.1) dam esperanto: (1.1) digo hiszpański: (1.1) presa , dique niemiecki: (1.1) Damm portugalski: (1.1) barragem , represa , açude ukraiński: (1.1) дамба , тама wilamowski: (1.1) tōm włoski: (1.1) diga
tama ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) ciemność
tamno taman
tama ()
rzeczownik (1.1) żarówka
tama ()
rzeczownik (1.1) ojciecEncyclopaedia of the Linguistic Sciences: Issues and Theories pod red. Vennelakaṇṭi Prakāśaṃ, Allied Publishers, 2008, s. 155, 158.
tama ()
rzeczownik (1.1) ojciechttps://www.trussel.com/kir/dic/dic_t.htm#tama
tama ()
rzeczownik (1.1) chłopak (1.2) dziecko
tama ()
rzeczownik (1.1) dzieckoKinship terms in Tuvaluan (1.2) potomstwo
(1.1) tamaliki (1.2) fanau
(1.1) zobacz też: Indeks:Tuvalu - Rodzina