płonąć ()
, ,
czasownik nieprzechodni niedokonany ( spłonąć) (1.1) być trawionym przez ogień (1.2) silnie świecić, błyszczeć, jaśnieć (1.3) mieć bardzo jaskrawą barwę, zazwyczaj czerwoną lub żółtą (1.4) rumienić się (1.5) odczuwać silne emocje, jak pożądanie, wstyd, chęć zemsty
(1.1-5)
(1.1) Nagle doszło do gwałtownej reakcji chemicznej i wszystko zaczęło płonąć. (1.1) Płonie ognisko i szumią knieje, drużynowy jest wśród nas. Opowiada starodawne dzieje, bohaterski wskrzesza czasPiosenka harcerska, muzyka i słowa: Jerzy Braun.. (1.2) Albo krasnoludy przebiły się do wielkiej geody, albo bardzo starannie wyłożyły ściany i strop jaskini kryształami kwarcu tak, by każda powierzchnia odbijała światło dwóch niedużych świec płonących na kolumnach pośrodku piaszczystego podłoża. (1.5) (…) podniosła w górę lampę, którą trzymała w lewej ręce. W jej świetle zobaczyła twarz syna, skurczoną i dziwnie zmiętą, z płonącymi oczyma (…)
(1.1) palić się
płonięcie , płomień , płomyk , płomyczek spłonąć, zapłonąć, wypalać płomienny płomiennie
afrykanerski: (1.1) aanbrand angielski: (1.1) burn, be in flames, be on fire, blaze; (1.2) burn, be consumed with, blaze with duński: (1.1) brænde; (1.2) brænde esperanto: (1.1) bruli japoński: (1.1) 焼ける niemiecki: (1.1) brennen rosyjski: (1.1) полыха́ть, пыла́ть; (1.2) пыла́ть, пламене́ть; (1.3) пыла́ть; (1.4) румя́ниться, пыла́ть, красне́ть; (1.5) горе́ть