ewakuować ()
, , ,
czasownik przechodni dwuaspektowy (1.1) przemieszczać ludzi, zwierzęta, mienie z niebezpiecznego miejsca czasownik zwrotny dwuaspektowy ewakuować się (2.1) opuszczać samemu jakieś niebezpieczne miejsce
(1.1) (2.1)
(1.1) Doktor Hannę z córkami ewakuowano, podobnie jak mieszkańców całej dzielnicy, do śródmieścia. (2.1) Poszła panu hydraulika i nie mógł pan manewrować, więc ewakuował się pan zamiast narażać druha na niebezpieczeństwo.
ewakuacja , ewakuant , ewakuantka , ewakuowanie ewakuacyjny ewakuacyjnie
angielski: (1.1) evacuate białoruski: (1.1) эвакуіраваць; (2.1) эвакуіравацца bułgarski: (1.1) евакуирам; (2.1) евакуирам се duński: (1.1) evakuere niemiecki: (1.1) evakuieren norweski (bokmål): (1.1) evakuere norweski (nynorsk): (1.1) evakuere, evakuera rosyjski: (1.1) эвакуировать; (2.1) эвакуироваться szwedzki: (1.1) evakuera