вучыць ()
czasownik niedokonany (1.1) uczyć, nauczać czasownik zwrotny niedokonany вучыцца (2.1) uczyć się
(2.1) 1 вучуся, 2 вучышся, 3 вучыцца; 1 вучымся, 2 вучыцеся, 3 вучацца; вучыўся, вучылася, вучыліся; вучыся!
(2.1) Калісьці я вучыўся балгарскай мове. → Kiedyś uczyłem się języka bułgarskiego.
(2.1) вучыцца матэматыцы / фізіцы / гісторыі… → uczyć się matematyki / fizyki / historii… • вучыцца пісаць / чытаць → uczyć się pisać / czytać • вучыцца ад старэйшых → uczyć się od starszych
вучоба , вучылішча , вучоны , вучань , вучаніца , вучэнне вучнёўскі, вучэбны, вучоны
бяда розуму вучыць